سهم کودکان از احساس ارزشمندی
مارتی راس من، استادیار مطالعات خانوادگی در دانشگاه مینه سوتا در مجموعه تحقیقات خود به این نتیجه رسیده است که والدین می توانند با تشویق کودکانشان به انجام امور ساده در محیط منزل از همان سن سه تا چهار سالگی جوانان مسیولیت پذیری بار بیاورند. همچنین نتیجه مجموعه مطالعات او در این زمینه حاکی از این بود که بهترین راه برای پی بردن به موفقیت افراد در دهه 20 زندگی شان دقیق شدن در میزان مشارکت آنان در کارهای خانه در سن سه یا چهار سالگی است بطوریکه این دو در ارتباط مستقیم با یکدیگرند.
والدین با سهیم کردن فرزندانشان در امور و مسیولیت های منزل در حقیقت به آنها مسیولیت پذیری، شرکت در زندگی خانوادگی و نوعی احساس همدردی و مراقبت از خودشان را می آموزند. رمز موفقیت شروع از همان سنین پایین است؛ اگر نه دیگر فایده ای ندارد. هر قدر از سنین پایین این کار را شروع کنید نوجوانان با مسیولیت تری بار خواهید آورد. تحقیقات نشان داده است واگذاری مسیولیت به کودکان در سنین 10-9 یا بدتر از آن 16-15 سالگی تنها باعث ایجاد سوءتفاهم می شود و بچه ها فکر می کنند والدینشان آنها را مجبور به کاری که دوست ندارند می کنند. در این سن بچه ها آنقدر خودشیفته می شوند که درک درستی از کار گروهی به دست نمی آورند.
● نقطه شروع
از بچه های خیلی کوچک در انجام کارهای بسیار ساده و در حد توانشان کمک بگیرید. آنها باید این مسیولیت ها را ساده نگه دارند و نحوه انجام آن و یا مشارکت در انجام کاری را به فرزندانشان بیاموزند و از انگیزه های تشویقی مثل پاداش های کوچک استفاده کنند. وقتی بچه ها بزرگ تر می شوند به شیوه های یادگیری آنها توجه نشان دهید. به بعضی بچه ها باید چندین بار آموزش داد، به بعضی ها فقط یکبار. در مورد برخی کودکان شیوه آموزش کلامی تأثیر دارد و در مورد عده ای دیگر باید حتماً چگونگی انجام آن را نشان دهید.
البته درگیر کردن و مشارکت دادن کودکان در وظایف روزمره ثابت قدمی والدین آنها را نیز می طلبد و علت این که خیلی از والدین به بچه ها کاری محول نمی کنند، این است که تصور می کنند چنانچه خودشان آن کار را انجام دهند سریع تر و بهتر انجام می شود.
کارشناسان توصیه می کنند از تفریح کردن کودک هنگام انجام مسیولیتی که به او محول کرده اید، نترسید. بچه ها در قالب فعالیت های تفریحی با مفهوم مشارکت دسته جمعی و یا مسیولیت پذیری آشنا می شوند و نسبت به آن راغب می گردند.
● لوسی و تن پروری
باوری که اکثر مردم از لوسی و تن پروری بچه ها دارند داشتن اسباب بازی های زیاد است اما در حقیقت عامل اصلی لوسی و تن پروری نداشتن مسیولیت یا عدم الزام به انجام وظایف کوچک و بزرگ در خانه است. سهیم نبودن در امور خانه، فرزندان را از یاد گرفتن مهارت های ساده زندگی بازمی دارد که می تواند بعدها در بزرگسالی باعث خجالت و یا عذاب آنها شود.
والدینی که از مسیولیت دادن به بچه هایشان می ترسند ممکن است قصد بدی نداشته باشند اما تأثیری منفی در آینده فرزندانشان می گذارند.
به عنوان مثال مادری که عصر از سر کار می آید فوراً می خواهد شام را آماده کند تا وقت مفیدی را با کودکش صرف بازی با او یا خواندن کتاب برای او کند. ممکن است تمایلی نداشته باشد که کودکش به او در درست کردن سالاد یا چیدن میز کمک کند چون کارش کند خواهد شد و بلافاصله بعد از شام مجبور است کودکش را بخواباند و فرصتی برای بازی نخواهد ماند اما این طرز تفکر اشتباه است. کودک هنگام بازی با مادرش یک جور با او ارتباط برقرار می کند و هنگام کمک کردن به چیدن میز به گونه ای دیگر با او ارتباط پیدا می کند. او در اینجا احساس سودمندی و ارزش مندی می کند و مادر با تشویق و تحسین او این احساس را در او تقویت می کند.
● چگونه کودکانمان را در کارهای خانه سهیم کنیم
وظایف محوله نباید سنگین باشند. واقع گرا باشید و سن کودک را مدنظر داشته باشید. نحوه انجام آن را به کودک آموزش دهید و خیلی از کارها را با مشارکت هم انجام دهید.
وظایف را به نحوی ارایه دهید که متناسب با شیوه یادگیری فرزند باشد.
نظر فرزندتان را در مورد کارهایی که می خواهید به او محول کنید، جویا شوید.
هفته ای چند جلسه پنج دقیقه ای بگذارید تا وظایف هفته بعد را به او توضیح دهید. سعی کنید این وظایف در هفته های مختلف متفاوت باشند و یا حتی می توانید آنها را براساس فصول سال تغییر دهید. مثلاً شستن و جارو کردن حیاط و آب دادن به گل ها در تابستان یا کمک در جاروبرقی کشیدن در پاییز و زمستان.
بچه ها را تشویق کنید اما هیچ وقت در قبال انجام وظایف محوله به کودکانتان پول یا پول توجیبی نپردازید. خریدن یک هدیه کوچک یا دادن تقدیرنامه ای قاب شده راه خوبی برای تشویق آنهاست، اما هیچ وقت نباید ارزش این کارها را با پول سنجید. همچنین می توانید جدولی با ذکر اسامی اعضای خانواده تهیه کنید و برای هر کار و مسیولیت منزل که اعضا انجام می دهند به آنها یک ستاره دهید. با چنین شگردی کودک شما درمی یابد کمک در کارهای خانه یک مسیولیت جمعی است و بابا هم می تواند برای بیرون بردن زباله ها یک ستاره بگیرد!
خواص دارویی انار
قسمت هاي مختلف درخت انار مخصوصا پوست ريشه و ساقه انار داراي مقدري در حدود 20 درصد تانن و اسيد پوني كوتانيك Punicotaniv acid مي باشد . پوست درخت انار داراي الكالوئيدي بنام پله تيه رتين Pelletierin است .
خواص ميوه انار :
1. جوشانده پوست ريشه درخت انار كرم معده و روده را از بين مي برد .
كسانيكه سرد مزاج هستند نبايد در خوردن انار افراط كنند . زيرا معده را سست كرده و ايجاد نفخ مي كند . اينگونه افراد بايد انار را با زنجبيل بخورند .
اگر بخواهید دقیقتر بدانید، قضیه از این قرار است كه سندرمی وجود دارد به نام "سندرم متابولیك".
این سندرم، مجموعه علائمی است كه اگر فرد چند تای آن را داشته باشد، باید فكری به حال خودش بكند و بیشتر مراقب باشد، چون می تواند نشان دهنده خطر قریب الوقوع بیماری قلبی و سكته در او باشد.
علائم سندرم متابولیك
علائم سندرم متابولیك،عبارتند از: فشار خون بالا ، تریگلیسیرید بالا ، كلسترول خوب یا همان HDL پایین، قند خون بالا و همین طور چاقی شكمی.
حالا می توانیم اصل خبر را، به گزارش رویترز، دوباره مرور كنیم: كسانی كه روزانه شیر می خوردَند، به نسبت كسانی كه "به ندرت" به آن رغبت نشان می دادند، 62 درصد كمتر احتمال دارد كه به سندرم متابولیك دچار شوند. این نتایج، از بررسی 2 هزار و 400 مرد میانسال بریتانیایی، به مدت حدود 20 سال به دست آمده است.
نتایج مشابهی هم در مورد مصرف پنیر و ماست به دست آمده و این خوراكیها هم همین فایده را داشتهاند.
جالب است از سرنوشت افرادی كه در این مطالعه دچار سندرم متابولیك شدهاند، خبر داشته باشیم. این افراد 79 درصد بیشتر از سایرین دچار حمله قلبی شدند، 4 برابر جمعیت نرمال جامعه دچار دیابت یا بیماری قند شدند و احتمال فوتشان در عرض این 20 سال،46 درصد بیشتر از سایرین بود.
این بررسیها، در دانشگاه "كاردیف" انگلستان انجام شده و نتایج آن در نشریه " اپیدمیولوژی بهداشت جامعه "چاپ شده است. البته این مطالعه ثابت نمی كند كه با مصرف لبنیات، قطعاً به علائم سندرم متابولیك دچار نمی شوید.
این نتایج تنها نشان دهنده نوعی رابطه بین این دو موضوع است كه برای اثبات قطعی نوع این رابطه، باید مطالعات بالینی و مداخلهای بیشتری صورت گیرد. با این حال، از آنجا كه به دلایل گوناگون، مصرف لبنیات مفید شناخته شده است، می توانیم از همین الان آن را به عنوان یك توصیه جدی برای همه مطرح كنیم.
شیر
در مطالعات قبلی هم نقش لبنیات در پیشگیری از انواع بیماریها بررسی شده و نتایج مشابهی به دست آمده است. به عنوان مثال چندی پیش، محققان آمریكایی گزارش دادند كه افرادی كه روزانه مقادیر بالایی از مواد حاوی كلسیم و ویتامین D استفاده می كنند، 18 درصد كمتر از بقیه احتمال دارد كه دچار دیابت نوع 2 شوند و همان طور كه می دانیم، لبنیات گوناگون سرشار از این دو ماده حیاتی هستند.
اما شیر و لبنیات، از چاقی هم تا حدی پیشگیری می كنند. همان طور كه می دانیم، اكثر آنها حاوی مقادیر قابل ملاحظهای كلسترول هم هستند. پس چطور است كه افرادی كه از این خوراكیها می خورند، كمتر چاق می شوند و حتی چربی خونشان هم بیشتر از بقیه تحت كنترل است؟ هنوز راز این معما گشوده نشده، حتی جالب است اگر به این نكته دقت كنیم كه حذف چربی لبنیات هم تأثیری در كاهش وزن افراد نداشته است.
مطالعات انجام شده نشان می دهد كه اگر فرد چاق بخواهد با كم كردن چربی لبنیات مصرفیاش، مقدار كالری دریافتیاش را كم كند، فایده چندانی نخواهد برد و این موضوع كمكی در كاهش وزن او نمی كند. بنابراین بهتر است از حجم غذاهای سرخشده و آمادهاش كم كند تا از چربی لبنیات مصرفیاش.
شاید همه این تأثیرات را بتوان به تركیب مواد مغذی موجود در لبنیات نسبت داد. شاید همین تركیب اسرارآمیز باشد كه از لبنیات معجونی ساخته كه بتواند بیشترین فایده و كمترین ضرر را برای ما داشته باشد.