گاهی وقتها علی رغم رعایت نکاتی مانند فعالیت ورزشی مناسب و مصرف و سوزاندن ...ناگهان ممکن است دچار اضافه وزن گردید
 
این تعجب آور نیست که غذاهایی سر شار از سرخ کردنی‌ها و دسرهای شیرین و الکل‌ها و نیز وعده‌های غذایی حجیم چاق کننده هستند و همینطور این طبیعی است که اگر دریافت کالری بیش از سوزاندن آن باشد هم، سبب افزایش وزن می‌گردد.اما چیزی که مهم است این است که علی رغم رعایت نکات بهداشتی، مانند محاسبۀ میزان کالری دریافت شده و مصرف و سوزاندن آن، فعالیت ورزشی مناسب و نهایتاً رعایت سبک زندگی به نحوی که شما هرگز اضافه وزن و یا چاقی نداشته باشید ناگهان بنا به دلایلی ممکن است دچار اضافه وزن گردید که حتی نمی‌توانید باور کنید که چه اتفاقی افتاده؟
حال در ذیل به پنج دلیلی که ممکن است این افزایش وزن را به دنبال داشته باشد اشاره می‌نمائیم:
 1- فقدان خواب مناسب:
در افرادی که از خواب مناسب و کافی برخوردار نیستید سیستم فیزیولوژی وبیومکانیکال بدن به نحوی خواهد بود که سبب افزایش جذب و ذخیره چربی در بدن می‌گردد. از طرف دیگر بعضی ها برای اینکه بتوانند شب را براحتی یا به زودی بخوابند به خوردن غذای بیشتر یا میان‌ وعده هایی پر کالری می‌‌پردازند که آن نیز سبب تجمع کالری و باز هم افزایش وزن می‌‌گردد. ضمن اینکه علائمی‌از خستگی زودرس، چرتهای روزانه و تحرک پذیری بیش از حد خواهند داشت.
بکوشید خواب مناسب در حدود 8 ساعت در روز داشته باشید.
شبی 15 دقیقه زودتر به تخت خواب خود بروید، ورزش را بیشتر و منظم انجام دهید تا اینکه کم کم خواب شما بیشتر و منظم تر گردد.
 2- استرس:
یکی از دلایلی که در افزایش وزن می‌‌تواند مؤثر باشد استرس روزانه برای تلاش بیشتر برای درآمد بیشتر و یا درگیری‌های روزمره ای و... همگی سبب افزایش ترشح هورمونهای وابسته به استرس مانند کورتیزول، لپتین و... می‌گردد که همگی از نظر بیوشیمی‌ایی سبب تجهیز بدن برای مقابله به سوخت بیشتر می‌گردد و نهایتاً تجمع وافزایش کالری را بدنبال خواهد داشت در حالی که مصرف آن متناسب با افزایش نیست و سبب ذخیره و چاقی در ناحیه شکم می‌گردد. از طرف دیگر افرادی که تحت استرس قراردارند با خوردن موادی سرشار از کربوهیدرات وشیرینی احساس بهتری پیدا می‌کنند و علت آن نیز به سبب ترشح بیشتر سروتونین درمغز و اثر آرامش‌بخش آن می‌باشد. لذا پزشکان توصیه می‌کنند این افراد باید تحت انجام روش‌های آرامش دهنده و ورزش منظم قرار گیرند.
 3- دریافت دارو:
مصرف بعضی داروها که جهت درمان بیماری هایی همچون افسردگی، دیابت، اختلالات سایکوز، تشنج، میگرن و فشارخون استفاد می‌شود سبب افزایش وزن نیز می‌گردد.گر چه بعضی داروها خود مستقیماً اثری بر چاقی ندارند، برای مثال داروهای ضد افسردگی به دلیل بهبود وضعیت بیمار سبب افزایش میل بیمار به خوردن می‌گردد که نهایتاً منجر به افزایش وزن می‌شود و یا بعضی داروها سبب تجمع آب در بدن شده و افزایش وزن موجود به دلیل وزن آب اضافی موجود در بدن می‌باشد.
به هر حال داروهای ذیل در ایجاد افزایش وزن مؤثر شناخته شده است:
    * استروئیدها
    *
      داروهای ضد افسردگی
    *
      داروهای ضد سایکوز
    *
      داروهای ضد تشنج
    *
      داروهای ضد فشار خون
    *
      داروهای دیابتی
    *
      داروهای سوزش سردل
در نهایت سلامتی جسمی ‌و روحی شما گاهی به افزایش مختصر وزن برتریت دارد گر چه با رعایت رژیم غذایی و ورزشهای منظم روزانه نیز می‌توان آنرا کنترل نمود.
شایعترین بیماری که سبب افزایش وزن می‌گردد هیپوتیروئیدی است که با علائمی ‌همچون کاهش اشتها، افزایش خواب و خستگی زودرس، افزایش وزن، صدای خشن، عدم تحمل سرما و سر درد نمایان می‌گردد و نادرترین بیماری که سبب افزایش وزن می‌گردد سندرم کوشینگ است که بدلیل افزایش بیش از حد کورتون در بدن می‌باشد که البته گاهی نیز دریافت بیش از حد کورتون ها هم مشکل فوق را ایجاد می‌کند. در هر صورت فراموش نکنید که حتما در خصوص بیماری و یا عدم مصرف داروهای خود با پزشک مشورت نمائید و صرفاً برای کاهش وزن داروی مصرفی خود را قطع نکنید. .
 4- یائسگی :
دلیل دیگری که ممکن است سبب افزایش وزن گردد یائسگی در زنان می‌باشد که به دلیل کاهش فعالیت و نیز کاهش هورمون های زنانه، اشتها در این افراد افزایش یافته و نیز به افسردگی مستعد گردیده و کم خواب نیز می‌گردند که همه عوامل فوق در چاقی زنان در این سن می‌تواند مؤثر باشد. در واقع کاهش استروژِن سبب می‌گردد تا چربی های اضافی در شکم و در قسمت میانی بدن بیشتر ذخیره و نمایان گردد.
امّا در صورتیکه زنان یائسه، از یک رژیم غذایی سالم و برنامۀ منظم ورزشی بهره ببرند همچنین به میزان کافی ویتامین D و کلسیم دریافت کنند براحتی می‌توانند با چاقی و اضافه وزن خود مبارزه  نمایند و از بدنی سالم و وزنی مناسب برخوردار گردند.

  نکاتی در مورد زندگی

ارایه مطلب زیر تلاش برای جلوگیری از وقوع اختلافاتی است که به سبب آن امروزه راهروهای دادگاه خانواده مملو از جمعیت است . پس به امید آنکه شما را هرگز در آنجا ملاقات نکنیم توجه شما را به چند نکته انسانی که حاصل بررسی مواد حقوقی و خلاصه مسایلی است که معمولاً در دادگاه ها با آن روبرو هستیم ، جلب می کنیم

▪ اگر از گذشت ، صبر و بردباری در خود نشانی دارید به سراغ ازدواج بروید . زمانی برای شروع یک زندگی مشترک تصمیم بگیرید که از استقلال و توان کافی خود برای اداره یک خانواده جدید مطمین هستید

زمانی را برای جاری شدن صیغه عقد مطلوب بدانید که از خواست ها و نگرش های یکدیگر باخبرید و می دانید که هر دو هدفی مشترک را دنبال می کنید . برای رسیدن به این شناخت ، مدتی به یکدیگر فرصت دهید

▪ در این دنیای بزرگ هیچ دو نفری مانند هم نیستند . تفاوتهای بارز میان دو خواهر و یا دو برادر که هر دو زاده یک مادر و پدر هستند ، خود گویای این مسیله است بنابراین مبنای تفاهم را معیارهای اصلی و اساسی برگزینید . توقف و ایستادن بر اصول فرعی یکدیگر چندان کمکی به بهبود روابط زناشویی نخواهد کرد

▪ قبل از ازدواج به مسیله اعتیاد به طور جدی بیندیشید و از عدم اعتیاد همسرتان به هر گونه مواد مخدر اطمینان کامل حاصل کنید . نگذارید امید به ترک کردن و یا ترک دادن سبب شروع یک زندگی پُرمشکل شود

برای داشتن زندگی خوب و توأم با آرامش ، به شیوه زندگی انتخابی خود عشق بورزید . چشم وهم چشمی ، حسادت و تجمل پرستی ، بار سنگین زندگی های امروز را از دوش هیچ زوج جوانی بر نداشته است به راستی که کم کردن توقعات ، گنجینه ای بزرگ برای ساختن آینده یک زوج جوان است

▪ تجربه بارها و بارها ثابت کرده که زوجی موفق و سربلند هستند که در کشاکش زندگی در کنارهم ، یارهم هستند در کنار هم در شادی ها می خندند و در سختی و رنج ها با هم به جنگ مشکلات می روند . اشتباهات یکدیگر را می بخشند و موفقیت های یکدیگر را جشن می گیرند ، براستی زن و شوهرهایی که به جای در کنار هم بودن ، مقابل یکدیگر می ایستند و زندگی می کنند ، نه زندگی ، که نبردی سخت می کنند.

▪ به یاد بسپارید که گفتن کلمات محبت آمیز، ذکر محسنات یکدیگر و یادآوری اینکه همسرتان را دوست می دارید و به وجودش در کنارتان افتخار می کنید ، کلمات یا جملات مختص دوران آشنایی و اوایل ازدواج نیستند . انسانها نیاز به شنیدن مهر یکدیگر دارند ، آنچه در دل و ذهنتان می گذرد را صادقانه به زبان آورید که خود یکی از عوامل مهم در بقای زندگی زناشویی است

▪ بد نیست اگر بدانیم استفاده از تجربیات و نظریات دیگران مترادف با دخالت آنها در زندگی زناشویی ما نیست ؛ چه بهتر اگر تجربیات گذشتگانمان را سرمشق کنیم و خود کاشف شادی های دیگر باشیم

اگر در برخی مسایل با یکدیگر اختلاف نظر دارید هرگز فرزندانتان را از آن مطلع نکنید . در مقابل فرزند ، پدر و مادر عنصری واحد و جدایی ناپذیرند که حرفشان و قولشان یکی است

▪ دوستی سرلوحه بهترین نوع رابطه هاست که نه در شناسنامه و نه در هیچ جای دیگر ثبت نمی شود ، اما عمیق و بی پیرایه است . بهترین والدین همانهایی هستند که با فرزندانشان دوست و رفیق اند . بهترین زوجها نیز آنانی هستند که قبل از این که به یادشان بیاید که زن و شوهر یکدیگرند ، بدانند که دوست هم هستند . رابطه صمیمانه و خالصانه توأم با درک و حفظ احترام همدیگر ، شاید یکی دیگر از عوامل مهم تضمین کننده بقای یک زندگی است

▪ سر و صداها را به آرامش تبدیل کنید هیچ چیز مانند سر و صدای فرزندان خانواده روزی آرام در خانه را خراب نمی کند . کسانی که این مورد را تجربه کرده اند ، دقیقاً متوجه منظور ما می شوند.

تمام والدین ، مادربزرگ ها و پدر بزرگ ها ، پرستاران و مراقب های کودکان و خلاصه کسانی که در جریان درگیریها و سر و صداهای آنها قرار می گیرند، می خواهند که یک بار و برای همیشه آرامش را برقرار کنند. و به همین دلیل خود مستقیماً وارد بحث و جدل آنها می شوند . اما این امر به دو دلیل سبب تشدید درگیری ها می شود .

▪ دخالت خود در آشوب ها وضع را از آنچه که هست بدتر می کند. مثلاً اگر دو فرزند شما در حال بحث باشند و شما خود را درگیر آن بحث نمایید یا خیلی سریع عکس العمل نشان دهید، نه تنها با مشکل درگیری و بحث های آنان ، بلکه با عوارض واکنش های خود ( از قبیل فشار خون بالا، افکار منفی ، احساسات آشفته و در هم ) نیز مواجه می شوید. هنگامی که وارد درگیری های فرزندان خود می شوید گویا به آنها اعلام جنگ کرده اید . این رفتار بحث و درگیری را از کنترل خارج و موجب بزرگ کردن مسایل کوچک می شود

▪ هنگامی که وارد بحث ها و درگیری ها می شوید ، در واقع مشوق آن به نظر می رسید و با ارایه الگویی سست ، پیامی اشتباه را به فرزندان خود منتقل می کنید. در مجموع وقتی با رفتار خود چیزی خلاف آرامش را نشان می دهید چگونه می توانید از آنان تقاضا کنید که " آرامش " را برقرار کنند؟ در این گونه موارد واکنش شما ، آنان را ترغیب می کند که در این درگیری شما را وارد جبهه خود ( علیه جبهه مقابل ) نمایند. درگیری های درونی و عکس العمل های شما آتش این جنجال ها را شعله ورتر می سازد

● راهکار

اگر به عنوان وظیفه این جنجال و درگیری را به آرامش تبدیل کنید، در واقع آتش آن را خاموش کرده اید . در حقیقت رابطه ای میان بی طرف ماندن و ایجاد آرامش از سویی ، و قدرت تحمل درگیری دیگران را داشتن از سوی دیگر ، وجود دارد

بدیهی است که بارها یا خواسته اید یا مجبور بوده اید در این مسابقات روزمره ی سروصداها و درگیری ها دخالت کنید تا آنان را به اتحاد و یگانگی ، راهنمایی و غایله را به صلح ختم نمایید. این موردی است که بیشتر اوقات پیش می آید ، به همین دلیل ابتدا باید ( به جای پافشاری بر این امر که زندگی باید به کام ما باشد ) بپذیریم که این امر می تواند راهی به سوی زندگی آرام تر باشد وقتی که سر و صداها را به صلح تبدیل می کنید ، در واقع در چنین شرایطی ، الگویی برای عدم شرکت در درگیری ها و عدم بروز عکس العمل به حساب می آیید . اگر بتوانید قدری از درگیری های فرزندان دور بمانید و با آن کنار بیایید ، آنها خیلی سریع این روش را خواهند آموخت

شکیبایی را بیاموزید

شکیبایی در فرهنگ ما صفت مشخص پرورش یافته ای نیست. ما حتی نسبت به شکیبایی هم بی حوصله می شویم. ما کردار و پاسخ را همین حالا می خواهیم. می خواهیم بی درنگ زندگیمان تغییر کند. شهرت را همین حالا می خواهیم. این حقیقت را ندیده می گیریم که اگر خواهان عمل صحیح، پاسخهای درست و تغییر دایم هستیم، بایستی صبر کنیم. چیزهایی از قبیل تجزیه و تحلیل دقیق، ملاحظات اندیشمندانه و مشاوره آرام، زمان می خواهد این امر به ویژه در مورد عشق صادق است. ما دوستان کامل همرا ه با روابط دلخواه و در اسرع وقت می خواهیم و اگر این امید بی درنگ برآورده نشود، بدون اینکه توجهی به زمان، تحمل و استقامت داشته باشیم آماده ترک روابط می گردیم. شکیبایی مستلزم اشتیاق ، تحمل رنج، حوصله و مداومت در روزگار سختی است که پاداش آن در استحکام تعهدات ، صبر است. صبر اساس کیفیت همیشگی شدن روابط است

رنجشهای کوچک ، همچون طاعونی عشق را نابود می سازد

اتفاقات بزرگ به ندرت مانعی در سر راه عشق می شوند , مسایل کوچک و بی اهمیت ، بیشترین ضربه را می زنند . زن دوست دارد خمیر دندان را از وسط فشار دهد ، مرد آدم مرتبی است می خواهد خمیر دندان را از ته فشار بدهد و مصرف کند هر چند این عمل کمی آزار دهنده است ، ولی نباید آن را تهدیدی جدی برای روابط خانوادگی دانست

مرد هنگامی که از محل کار به منزل بر می گردد ، دوست دارد لباسهایش را روی صندلی بیندازد و زن از او می خواهد که آنها را آویزان کند و منظم باشد . زن دوست دارد برنامه منظمی داشته باشد ، شبهای خاصی مهمانی بروند و فقط آخر هفته مهمان بیاید ، اما مرد دوست دارد هر وقت دلش خواست بیرون برود و هیشه آماده پذیرایی از مهمانها باشد. مرد دوست دارد ، تعطیلاتش را هر سال در همان جای قبلی بگذراند و زن می خواهد مکانهای تازه ای ببیند و اتفاقات متفاوتی را شاهد باشد

هیچ یک از این اختلافات نمی تواند اساس به هم ریختن یک رابطه شود ، اما جالب توجه است بگوییم که این مسایل کوچک تا چه اندازه تشدید کننده است و می تواند در نهایت به اختلافاتی چاره ناپذیر تبدیل شود جالب اینجاست ، که همیشه دو نفر با تمام نیرو برای غلبه بر مشکلات اصلی تلاش می کنند ، ولی سرانجام مشکلات کوچک آنان را مغلوب می سازد ؛ چیزهای بی اهمیتی که فرصت وخیم تر شدن یافته است

عاقلانه است هرچند یک بار خانه دل را از مسایل پیش پا افتاده و کوچک که اگر متوجه نباشیم به اژدهایی آتشین تبدیل خواهد شد پاکسازی کنیم.

 اغذاهایی که سلامت كودك را تهدید می كنند!!

آیا می دانید بسیاری از غذاها هستند که سلامتی کودک شما را تهدید می کنند و حتی مادران از آنها آگاهی ندارند.
دندان های کودک تا سن ۴ سالگی قادر نیست، مواد غذایی را کاملاً خرد کند، بنابراین مواد غذایی کوچک یا سفت را که جویدن آنها مشکل است به کودک ندهید ، زیرا ممکن است باعث خفگی او شوند.
 امکان خفه شدن با مواد غذایی
 دندان های کودک تا سن ۴ سالگی قادر نیست، مواد غذایی را کاملاً خرد کند، بنابراین مواد غذایی کوچک یا سفت را که جویدن آنها مشکل است به کودک ندهید ، زیرا ممکن است باعث خفگی او شوند. بسیاری از غذاها می توانند باعث خفه شدن کودک شوند، مگر اینکه شکل و ترکیب آنها را تغییر دهید. مثلاً کره بادام زمینی به تنهایی باعث خفگی خواهد شد، ولی مخلوط کردن آن با شیر و یا مالیدن آن بر روی تکه ای نان تُست نه نان معمولی ( که باعث می شود کودک خوب آن را بجَوَد ) امکان خفگی را کاهش می دهد.
 سوسیس، حبه های انگور و سایر میوه ها و سبزی های خام بایستی به تکه های خیلی کوچک تقسیم شوند. تکه های گرد سوسیس ، هویج و حبه های انگور به علت گرد بودن به راحتی باعث خفگی می شوند.
 کودک در هنگام غذاخوردن باید بنشیند، راه نرود یا ندود.
همیشه هنگام غذاخوردن کودک، کنار او باشید، چون در هنگام خفه شدن، کودک نمی تواند شما را صدا کند.
مواد غذایی زیر باعث خفگی می شوند، مگر اینکه شکل آنها را تغییر دهید :
۱) سوسیس
۲) تکه های بزرگ گوشت
۳) ماهی استخوان دار
۴) کره بادام زمینی
۵) آجیل
۶) میوه های سفت مثل سیب خام
۷) حبه های انگور
۸) سبزیجات سفت مثل هویج
۹) حبوبات
۱۰) آب نبات های سفت یا کوچک
۱۱) آدامس
۱۲) ذرت بو داده
 خرابی و پوسیدگی دندان ها
غذاهای کربوهیدرات دار ( شیرین ) که به سطح دندان می چسبند ، به راحتی باعث پوسیدگی دندان می شوند. کودک بعد از مصرف اینگونه غذاها باید دهان خود را با آب بشوید یا دندان های خود را مسواک کند تا امکان خرابی دندان کاهش یابد. نگذارید کودکتان مُدام چیزی بخورد یا نوشیدنی شیرین بنوشد تا زمان تماس مواد غذایی با دندان ها کاهش پیدا کند. برای جلوگیری از پوسیدگی دندان، کودک بایستی مواد فلوراید دار استفاده کند. از ۶ ماهگی تا ۶ سالگی، اگر آب محل زندگی کودک کمتر از ۳/۰ PPM فلوراید دارد، باید یک محلول فلوراید دار اضافی مصرف کند.
یبوست
این مشکل در بین کودکان شایع است. اگر رژیم غذایی کودک دارای فیبر کافی متناسب با سن او باشد، از یبوست جلوگیری می شود. به همراه فیبر غذایی ، باید به مقدار کافی آب و مایعات نیز مصرف شود.
تعدادی از مواد غذایی که برای رفع یبوست مناسب هستند شامل :
▪ آلوی پخته
▪ انجیر تازه یا خیسانده در شیر یا به شکل کمپوت و مربای انجیر
▪ خاکشیر
▪ گلابی با پوست
▪ آناناس
▪ انواع برگه میوه ها مثل خیسانده برگه هلو یا زردآلو
▪ خشکبار مثل انجیر خشک ، آلوی خشک و کشمش
▪ آب پرتقال
▪ انگور
▪ تمشک
▪ طالبی
▪ روغن زیتون
▪ پیاز پخته
▪ تره
▪ چغندر
▪ گوجه فرنگی
▪ شاه توت رسیده
▪ توت فرنگی
▪ خربزه
▪ خوردن سیب با پوست به هنگام خواب و خوب جویدن آن
▪ نان سبوس دار و حبوبات مخصوصاً لوبیا.
چاقی 
کاهش وزن در کودکان چاق ۲ تا ۷ ساله توصیه نمی شود، زیرا کودک برای رشد و تکامل طبیعی نیاز به دریافت کافی مواد مغذی دارد و در صورت کم خوری ممکن است دچار کمبود مواد مغذی شود. اگر کودک دچار اضافه وزن است، بایستی در همان وزن باقی بماند تا به اندازه کافی قدش رشد کند و بعد از اِتمام دوران بلوغ رژیم بگیرد. فعالیت بدنی کم، اصلی ترین عامل بروز چاقی در کودکان است. روزانه حداقل ۶۰ دقیقه تحرک بدنی برای کودک لازم می باشد.
برای جلوگیری از چاقی : 
▪ کودک نباید پرخوری کند.
▪ کودک خود را وادار به غذا خوردن نکنید.
▪ وعده های غذایی و میان وعده ها را سرساعت معین در هر روز به او بدهید.
▪ مقدار کافی و مناسب از واحدهای غذایی را مصرف کنید.
▪ میان وعده ها را با دقت تمام انتخاب کنید تا پرکالری و فاقد ارزش غذایی نباشند.
▪ مصرف آب میوه ها را کاهش دهید، زیرا هر چند که دارای مواد مغذی هستند، کالری زیادی نیز دارند.
▪ به عنوان جایزه به کودکتان مواد خوراکی پُرکالری ندهید.
▪ کودک خود را تشویق کنید تا روزانه فعالیت بدنی داشته باشند.
▪ سعی کنید بچه ها کمتر وقت خود را صرف تماشای تلویزیون و بازی با کامپیوتر کنند.